Κυριακή, 30 Ιουλίου 2017

Πίκρα για τη παραμέληση της παιδείας!



''Ε λοιπόν: ας καυχιέται ο Αλέξανδρος για την Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, για τη Βουκεφάλη της Μηδίας, για τη Λυσιμάχεια της Αιθιοπίας. Ο αυτοκράτωρ Αλέξιος δεν θα καυχιόταν τόσο για τις πόλεις που ίδρυσε  - και ξέρουμε ότι έχει οικοδομήσει όχι λίγες -, όσο θα καμάρωνε για
την πόλη αυτή. Μπαίνοντας λοιπόν στο Οργανοτροφείον, συναντάς στα αριστερά σου τους ιερούς ναούς και τα ιερά μοναστήρια που αναφέραμε. Στα δεξιά εξάλλου του μεγάλου τεμένους βρίσκεται σχολείο, όπου μαθαίνουν τα εγκύκλια γράμματα τα ορφανά παιδιά που έχουν μαζευτεί εκεί από όλα τα γένη. Το εκπαιδευτήριο το διευθύνει ένας δάσκαλος και γύρω του στέκονται τα παιδιά απασχολημένα σοβαρά άλλα με ερωτήσεις γραμματικές κι άλλα με τη συγγραφή των λεγομένων σχεδών. Εκεί μπορείς να δεις και Λατίνο να εκπαιδεύεται και Σκύθη να μαθαίνει ελληνικά και Ρωμαίο να μελετά τα συγγράμματα των Ελλήνων και τον αγράμματο Έλληνα να μαθαίνει σωστά τα ελληνικά: με τόσο ζήλο φρόντιζε ο Αλέξιος για την καλλιέργεια του πνεύματος. Η δε τέχνη των σχεδών (ερμηνεία λέξεων ή φράσεων ή άλλου τύπου σχολιασμός κειμένων) είναι εύρημα νεότερο της δικής μας γενιάς…. Μόνη μας έγνοια πρέπει να είναι οι πεσσοί, όλα τα άλλα θεωρούνται αθέμιτα. Πικραίνομαι για την παραμέληση της παιδείας, γι’ αυτό μιλάω έτσι. Μου καίει την ψυχή η πίκρα γιατί πολύ έχω ασχοληθεί με αυτά.''

Αλεξιάς, Άννα Κομνηνή, Βιβλίο ΙΕ, VII, εκδόσεις ΑΓΡΑ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου