Δευτέρα, 31 Οκτωβρίου 2016

Προφητεία Λέοντος Στ' για τον Ιωάννη Βατάτζη.

Προφητεία Λέοντος Στ' για τον Ιωάννη Βατάτζη.

Και η βάτος από πέρα
Ήπλωσεν κ’ έπιασεν τόπον
Το λεγόμενον Σκουτάριν,
Έχων ρόδον λασκαράτον
Με τα’ αρμένικον ακάνθιν.
Βάτον εστίν ο Βατάτζης,
ο εκ Θεσσαλών, και γήμας
Λάσκαρι την θυγατέραν.
Και λάβων αυτός το κέρας
Βασιλείας των Ρωμαίων,
Και έλθων εκ το Σκουτάριν,
Επαράπεισεν την Πόλιν,
Να την πάρη εκ τους Φράγκους,
Εκ το αρμένικον ακάνθιν.

ΑΙΝΙΓΜΑ ΛΕΞΕΩΝ
ΛΕΟΝΤΟΣ ΤΟΥ ΣΟΦΟΤΑΤΟΥ




Εξαγριωμένος ελέφαντας βοηθά Ρωμαίους! Νήσος, 556 μ.Χ.

Εξαγριωμένος ελέφαντας βοηθά Ρωμαίους! Νήσος, 556 μ.Χ.

«Όσο συνέβαιναν αυτά, κάποιος από τους υπασπιστές του Μαρτίνου, Όγναρις στο όνομα, βρέθηκε παγιδευμένος σε ένα στενό χώρο, έτσι που δεν μπορούσε με κανέναν τρόπο να αποδράσει. Όντας σε απελπιστική θέση από τη συντυχία και κάνοντας μια κίνηση στην τύχη, πληγώνει άσχημα στο φρύδι με το ακόντιό του τον πιο άγριο από τους ελέφαντες που ερχόταν κατά πάνω του, έτσι που η αιχμή καρφώθηκε ολόκληρη στη σάρκα και το υπόλοιπο του δόρατος κρεμόταν ελεύθερο. 

Ο ελέφαντας, εξαγριωμένος από το πλήγμα που γινόταν πιο επώδυνο από την κίνηση της αιχμής μέσα στο μάτι του, οπισθοχωρούσε ξαφνικά και άρχισε να πηδάει και να γυρίζει γύρω από τον εαυτό του. Και τη μια στιγμή τίναζε την προβοσκίδα του σαν μαστίγιο χτυπώντας και εξακοντίζοντας πολλούς Πέρσες, την άλλη την τέντωνε ευθεία και άφηνε έναν τραχύ και άγριο ήχο. Μετά γκρέμισε όσους στεκόταν πάνω στην πλάτη του και τους σκότωσε καταπατώντας τους, ενώ στη συνέχεια έσπειρε τον πανικό σε όλον τον Περσικό στρατό, τρομάζοντας όσα άλογα έμπαιναν στο πέρασμά του και κομματιάζοντας ή πληγώνοντας με τους χαυλιόδοντές του ό,τι τον πλησίαζε. Έτσι, σκόρπισε παντού θρήνο και αναταραχή. Διότι τα άλογα τρομαγμένος από την οργή του θηρίου δεν υπάκουαν στα χαλινάρια, αλλά σηκώνοντας όρθια με τα μπροστινά τους πόδια στον αέρα και άδειαζαν στο έδαφος τους αναβάτες. Έτσι ακυβέρνητα κάλπαζαν μέσα στο πλήθος ,λαχανιασμένα και φρουμάζοντας. Τότε και οι στρατιώτες άρχισαν να υποχωρούν άτακτα και να σπρώχνουν όλοι, να αγκωνίζουν ο ένας τον άλλο και να προσπαθούν ο καθένας να ξεφύγει πρώτος πριν από το διπλανό του. Το αποτέλεσμα ήταν να σκοτωθούν πολλοί από τους δικούς τους, καθώς σκόνταφταν πάνω στα ξίφη των φίλων και ομοφύλων τους. 

Καθώς ,λοιπόν, η σύγχυση στο Περσικό στρατόπεδο ξεπέρασε κάθε όριο , όλοι οι Ρωμαίοι, και εκείνοι που είχαν ήδη βγεί από το τείχος και όσοι έτυχε να  μείνουν μέσα, συσπειρώθηκαν τότε σε μία φάλαγγα και καλύπτοντας όσο πιο εκτεταμένα γινόταν την πρώτη τους γραμμή με ασπίδες έπεσαν πάνω στους εχθρούς που ήσαν ακόμη σε πλήρη σύγχυση. Εκείνοι εξαντλημένοι από τις προηγούμενες προσπάθειες δεν άντεξαν την επίθεση και τράπηκαν σε γρήγορη φυγή μέσα σε πλήρη αταξία, που δεν τους άφηνε περιθώρια να αμυνθούν απέναντι στους διώκτες τους, και σκορπίστηκαν προς όλες τις κατευθύνσεις ,όπως ο καθένας έβρισκε πρόσφορο. 

Ο Ναχοραγάν , κατάπληκτος από το παράλογο των όσων συνέβαιναν, υποχώρησε καλπάζοντας και έκανε σήμα σε όλους με το μαστίγιό του να φύγουν το ταχύτερο δυνατό, πράγμα που ήδη έκαναν. Αυτήν την κατάληξη είχαν τα αλαζονικά του λόγια, μια κατάληξη αντίθετη από ό,τι κομπάζοντας είχε προβλέψει. Οι Ρωμαίοι, από την άλλη, δεν σταμάτησαν να καταδιώκουν και να σκοτώνουν τους βαρβάρους, παρά μόνον όταν ο Μαρτίνος θεωρώντας ότι είχαν κατορθώσει αρκετά, τους ανακάλεσε με τη σάλπιγγα και τους υποχρέωσε να ηρεμήσουν. Έτσι και οι Πέρσες με δυσκολία κατάφεραν να διασωθούν στο στρατόπεδό τους, έχοντας χάσει σε αυτή την επιχείρηση περισσότερους από δέκα χιλιάδες άνδρες!»
o Ελέφαντας εκ βυζαντινού χειρογράφου της Οξφόρδης. bodl_Auct.F.4.15_Master_27r




Ιστορίαι, Αγαθίας Σχολαστικός, Ιστορία Γ’, 27. Εκδόσεις Κανάκη.

Τρίτη, 18 Οκτωβρίου 2016

''Επί τοις εικονίσμασι του πρωτοσεβαστού και μεγάλου δουκός κυρού Ιωάννου του Κομνηνού και της πρωτοσεβαστής εν τη μονή Ευεργέτου''

''Επί τοις εικονίσμασι του πρωτοσεβαστού και μεγάλου δουκός κυρού Ιωάννου του Κομνηνού και της πρωτοσεβαστής εν τη μονή Ευεργέτου''
Μαρκιανός Κώδιξ 524,50.13ος-14ος αιώνας.Νέος Ελληνομνήμων, Τόμος 8, τεύχος Α’, σελ.19-20

Το θαύμα στον Αλέξιο Α’ Κομνηνό!

Το θαύμα στον Αλέξιο Α’ Κομνηνό!

«Πέρασε καιρός και ο αυτοκράτορας αρρώστησε τόσο βαριά που έμοιαζε σαν νεκρός. Τότε έφεραν τα θείο πέπλο που κρέμεται μπροστά στην ιερή εικόνα του Σωτήρος μας στη Χαλκή, και το έστρωσαν επάνω στην κλίνη όπου ήταν πλαγιασμένος ο άρρωστος, καλύπτοντας έτσι το σώμα του με αποτέλεσμα αμέσως να υποχωρήσει η νόσος. Εκείνος τότε μετακινήθηκε ,ανακάθισε, ζήτησε να του ρίξουν νερό στα χέρια και γευμάτισε. Σιγά σιγά η αρρώστια εξαφανίστηκε και ο ίδιος δυνάμωσε. Ο κόσμος όμως δεν πίστευε πως ανάρρωσε, οπότε ο αυτοκράτορας για να πείσει εκείνους που αμφέβαλλαν, σύντομα διέσχισε έφιππος την αγορά, έτσι απαλλάχτηκε από τη νόσο.»
Ο αυτοκράτωρ Ρωμαίων Αλέξιος Α' Κομνηνός με τον Κύριο ημών Ιησού Χριστό.Βατικανή Βιβλιοθήκη, Vat.gr.666_0020_fa_0002v_l


Επιτομή Ιστοριών, Ιωάννης Ζωναράς,Βιβλίο 18, 25. Εκδόσεις Κανάκη.

Η προέλευση του επωνύμου Αργυρός.Σκορπά τρόμο στους βαρβάρους.

Η προέλευση του επωνύμου Αργυρός.Σκορπά τρόμο στους βαρβάρους.

«Κι ο βασιλιάς για κάποια υπόνοια την εξουσία αφαίρεσε από τον μάγιστρο Ευστάθιο Αργυρό που ήταν δρουγγάριος της βίγλας. Κι αυτός όταν στο σπίτι πήγε φαρμακώθηκε , αφήνοντας εις τον στρατό και εις τον στόλο πολλούς που τον αγάπησαν και δεν εξέχασαν ποτέ τα ανδραγαθήματά του. Και η ταφή του έγινε κοντά στο Χαρσιανό, μέσα στα Αγίας Ελισάβετ τη μονή, που είχε κτίσει ο Λέων ο παππούς του. Πρώτος εκείνος είχε πάρει τον Αργυρών το επίθετο, είτε εξαιτίας της καθαρότητάς του βίου, είτε για το παράστημα, είτε για κάποια δείγματα της γενναιότητάς του. Γιατί τόσο πολύ υπερείχε των συγχρόνων του στα χρόνια του βασιλέως Μιχαήλ, που μόνος αυτός με τους δικούς του ανθρώπους μπορούσε να τα βάλει με Μανιχαίους της Τεφρικής και Αγαρηνούς της Μελιτήνης και να νικήσει εύκολα. Κι έφθανε μόνο το όνομά του να ακουσθεί, για να  γεμίσει φόβο στους εχθρούς.»
ο Ρωμανός Αργυρός, αυτοκράτωρ Ρωμαίων. Χρονογραφία Ιωάννου Σκυλίτση, Εθνική Βιβλιοθήκη Μαδρίτης.

CFHB 5. Ioannis Skylitzae Synopsis Hostoriarum (1973)




Χρονογραφία, Ιωάννης Σκυλίτσης, Λέων ο Φιλόσοφος, 30. Εκδόσεις ΜΙΛΗΤΟΣ.

Τετάρτη, 12 Οκτωβρίου 2016

Οικόσημα αυτοκρατόρων Κωνσταντινουπόλεως και βασιλέων Τραπεζούντας

Οικόσημα αυτοκρατόρων Κωνσταντινουπόλεως
 και βασιλέων Τραπεζούντας .
δείτε και περισσότερα ,αναλυτικά εδώhttp://greekemperorarms.blogspot.gr/
Βρέθηκαν και συγκεντρώθηκαν από ψηφιακά χειρόγραφα της δυτικής Ευρώπης που περιείχαν οικόσημα πολλών διαφόρων βασιλειών. Βασικός οδηγός της αναζήτησης αυτής ήταν η ιστοσελίδα http://heraldica.hypotheses.org/1770 και η http://www.vikinganswerlady.com/Stars/Rolls_of_Arms.html
 όπου περιέχονται ψηφιακά βιβλία με οικόσημα. Προσοχή!Τα περισσότερα βιβλία οικοσήμων έχουν γραφτεί μετά την περίοδο στην οποία αναφέρονται, συνεπώς ορισμένα οικόσημα μπορεί να είναι φανταστικά.Κάτω από κάθε οικόσημο βρίσκεται η πηγή-χειρόγραφο που το περιέχει.
Μιχάλης Σταμάτης, Φυσικός.







Κυριακή, 9 Οκτωβρίου 2016

Η νίκη και η ήττα του Κρατερού στη Κρήτη.Πάλι μέθυσαν στη Κρήτη.

Η νίκη και η ήττα του Κρατερού στη Κρήτη. Πάλι μέθυσαν στη Κρήτη.

«Και ο Μιχαήλ καινούριο στόλο αποστέλλει κατά των Σαρακηνών της Κρήτης, ορίζοντας ως στρατηγό τον Κρατερό, που είχε στα μέρη των Κιβυρραιωτών την εξουσία. Αυτός πήρε μαζί του εβδομήντα πλοία με δύο σειρές κουπιά και άλλα από όλα τα νησιά και ήλθε με πείσμα μέγιστο στην Κρήτη. Μα δεν ευρήκε τους Σαρακηνούς δειλούς, αλλά έτοιμους να υποστούν με γενναιότητα τον κίνδυνο.
Η απόβαση των Ρωμαίων στην Κρήτη και η μάχη τους με τους Κρήτες. Χρονογραφία Ιωάννου Σκυλίτση, Εθνική Βιβλιοθήκη Μαδρίτης.

 Αμέσως, μόλις ο ήλιος από τις άκρες των βουνών επρόβαλλε, έγινε μάχη με ισόπαλο αποτέλεσμα μέχρι το μεσημέρι, γιατί κι οι δύο στρατοί αντέχοντας υπέμεναν γενναία. Μόλις όμως άρχισε να γέρνει η ημέρα, κουράσθηκαν οι Κρήτες και σε φυγή ετράπηκαν. Πολλοί από αυτούς πάνω στη μάχη έπεσαν , αλλά οι περισσότεροι τα όπλα έριξαν και πιάσθηκαν αιχμάλωτοι. Θα είχε ίσως η πόλη αυθημερόν κυριευθεί, αν δεν ανέτρεπε τα πράγματα τελείως η νύχτα που ακολούθησε. Γιατί οι Ρωμαίοι με την ιδέα πως ήδη έχουν νικήσει περίμεναν ότι τους πάντες θα συλλάβουν την επόμενη μέσα σε λίγο χρόνο, ελπίζοντας πως λίγοι ακόμη έχουν απομείνει. Έτσι, ωσάν να βρίσκονται στον τόπο τους και όχι σε ξένο μέρος, τόρριξαν έξω με τα ποτά και με διασκέδαση, χωρίς φροντίδα για φρουρά και προστασία της ζωής τους παρά μόνο για ύπνο, ξάπλα και ξεκούραση που εύκολα τα πάντα ανατρέπουν.
 Οι Κρήτες φονεύουν τους μεθυσμένους Ρωμαίους. Χρονογραφία Ιωάννου Σκυλίτση, Εθνική Βιβλιοθήκη Μαδρίτης.
Γι’ αυτό και οι Κρήτες τα μεσάνυχτα , όταν από τους φρουρούς τους που αγρυπνούσαν με αγωνία έμαθαν πως οι Ρωμαίοι στο στρατόπεδο είναι βαρείς από το μεθύσι και τον ύπνο, αμέσως έπεσαν πάνω τους με κραυγές πολεμικές και βρίσκοντας τους πάντες από το κρασί ανίσχυρους ,πέρα για πέρα τους εσκότωσαν, ώστε μήτε μαντατοφόρος, που λέει ο λόγος, να μη μείνει. Μόνον ο στρατηγός επέζησε, που μπήκε σε ένα πλοίο εμπορικό και ζήτησε έτσι να σωθεί. Επειδή όμως ο αρχηγός των Σαρακηνών τον αναζήτησε παντού και δεν τον βρήκε ούτε μαζί με τους νεκρούς ούτε στους αιχμαλώτους, μόλις τη γρήγορη φυγή του έμαθε, έστειλε ανθρώπους να τον πιάσουν. Και αυτοί τον βρήκαν στο νησί της Κω και τον εσταύρωσαν !»
Η σύλληψη και η σταύρωση του στρατηγού Κρατερού στην Κω. Χρονογραφία Ιωάννου Σκυλίτση, Εθνική Βιβλιοθήκη Μαδρίτης.
CFHB 5. Ioannis Skylitzae Synopsis Hostoriarum (1973)


Χρονογραφία, Ιωάννης Σκυλίτσης,Μιχαήλ ο Τραυλός, 18. Εκδόσεις ΜΙΛΗΤΟΣ

Παρασκευή, 7 Οκτωβρίου 2016

Εις τας πύλας του οίκου εν αις εικονίσθη ο βασιλεύς και άνωθεν αυτού η υπεραγία Θεοτόκος έχουσα εγκάρδιον τον Χριστόν στέφοντα τον βασιλέα και άγγελος προοδεύων ο άγιος τε Θεόδωρος ο Τήρων χειρίζων αυτώ το ξίφος και ο άγιος Νικόλαος όπισθεν επόμενος.

Εις τας πύλας του οίκου εν αις εικονίσθη ο βασιλεύς και άνωθεν αυτού η υπεραγία Θεοτόκος έχουσα εγκάρδιον τον Χριστόν στέφοντα τον βασιλέα και άγγελος προοδεύων ο άγιος τε Θεόδωρος ο Τήρων χειρίζων αυτώ το ξίφος και ο άγιος Νικόλαος όπισθεν επόμενος.

Μαρκιανός Κώδιξ 524, 81.13ος-14ος αιώνας.Νέος Ελληνομνήμων, Τόμος 8, τεύχος Α’, σελ.43-44

Τετάρτη, 5 Οκτωβρίου 2016

Ανεπίγραφα δημοτικά εις αυτοκράτορα.

Ανεπίγραφα δημοτικά εις αυτοκράτορα.
Μαρκιανός Κώδιξ 524, 71.13ος-14ος αιώνας.Νέος Ελληνομνήμων, Τόμος 8, τεύχος Α’, σελ.36-37