Τρίτη, 27 Σεπτεμβρίου 2016

''Επί τη προελεύσει του βασιλεώς Μανουήλ Κομνηνού''

''Επί τη προελεύσει του βασιλεώς Μανουήλ Κομνηνού''

Δημοτικά επί τη προελεύσει του βασιλέως

Ού χρήζει ρήτορος απλώς ούδ’ ύμνων ανθρωπίνων
η σήμερον πανήγυρις των σων εισιτηρίων
αυτάναξ θείε Μανουήλ, σκηπτούχε , πολιούχε,
αλλ’ ουρανίας και φρενός και γλώσσης και συνθήκης.
Ναι γαρ, υπερεκπλήττουσι ,πάντα νικώσι λόγον
ά νυν αυτός ηρίστευκας εν ευαρίθμω χρόνω.
Εν σοί Κιλίκων γή, Περσών, Χάλεπ, Αντιοχείας.
Πώς ουν ισχύσομεν ημείς μετά σαρκίνης γλώσσης
Λόγοις αυτά περιλαβείν τα τόσα, τα τηλίκα;
Πλην αλλ’ ως φόρον φέρομεν οι δούλοι σου τους ύμνους.

Η πόλις η βασιλεία, μήτηρ η σή και δούλη
ταύτα σοι λέγει μετ’ αιδούς και μετ’ ευλόγου φρίκης.
«Νίκης υιέ πρωτότοκε, θρέμμα της αριστείας,
Πορφύρας ρόδον Μανουήλ, κάλλος αυτοκρατόρων,
Ανάσχου της θρεψάσης σε, στέξον αυτής τον πόθον,
Εκ των πυλών μου διελθείν κατάδεξαι, βλαστέ μου,
Και μην το μέγεθος σκοπών των σων αριστευμάτων
Εύρος πυλών ανάλογον ζητήσης ευρηκέναι.
Μόλις γαρ αν και δι’ αυτού του τόξου της νεφέλις
Μετά τοσούτων παρελθείν ισχύσης των τροπαίων».

Εθάμβησας τοις έργοις σου και ταις ταχυπραξίαις,
μεγαλονίκα Μανουήλ, αυτάναξ σκηπτροκράτορ,
άπαντα νουν ανθρώπινον, τάχα και τους αγγέλους,
ως και δοκείν επερωτάν αλλήλους εν εκστάσει.
« Τις έστιν ούτος βασιλεύς, τις ούτος αυτοκράτωρ,
Ός γήν ομού και θάλασσαν και ποταμών τα ρείθρα
Των τεραστίων και συχνών επλήρωσε τροπαίων;
Τον γουν τηλίκον άνακτα τον τόσον στεφανίτην
οποίαι πύλαι στέξουσι, πόσον αρκέσει πλάτος;»
Σύ δε κανταύθα νίκησον εκ μετριοφροσύνης.

Ήλιε γίγαν, φεραυγές νυμφίε της ημέρας,
αισθάνου νυν της εορτής, χαίρε τη πανηγύρει
και πλεόν μεγεθύνθητι και μάλλον σελασφόρει
και την ημέραν δαδουχών έρχου βραδύς προς δύσιν,
τω θεωνύμω Μανουήλ και θεοβασιλεύτω
φέρων την χάριν σήμερον εν τοις ισιτιρίοις
ως Ιησού τω του Ναυή κατά καιρόν της μάχης,
ίν’ επιπλέον βλέποιμεν αυτού την φρυκτωρίαν
μαργάρων φέγγει και χρυσών αντεπαυγάζοντός σοι
ή μάλλον κατορθώμασι και ταις αριστουργίαις

Χαίρε μοι, θύγατερ Σιών, πόλεως πάσης μήτερ,
Άκμαζε, Ρώμη νεαρά, χόρευε, κρότει , σκίρτα.
Ήκει προς σε προφητικώς πραύς ο βασιλεύς σου,
ου πώλον επιβεβηκώς , υιόν υποζυγίου,
αλλ’  υποτάξας τοις ποσίν, αλλ’ σιαγόνας άγξας
των λαθομένων αναιδώς της φάτνης του Κυρίου
και λακτισάντων ιππικώς και καταθρασυνθέντων
Και μαρτυρεί Ρουπένιος γή προσερείδων κάρα
Και πρίγκιψ τρόμω παραδών χάριν δευτέρου βίου.



Μαρκιανός Κώδιξ 524, 370.13ος-14ος αιώνας.Νέος Ελληνομνήμων, Τόμος 8, τεύχος Β’, σελ.39

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου