Κυριακή, 3 Απριλίου 2016

Αινίγματα Μιχαήλ Ψελλού, Α΄. άγγελος,σελήνη,χρόνος,καπνός,αγκινάρα,όνυξ,δέρμα προβάτου,θαύμα εν τη Ερυθρά,έρως,γραφίς.


Αινίγματα Μιχαήλ Ψελλού, Α΄
ΤΟΥ ΣΟΦΩΤΑΤΟΥ ΚΑΙ ΥΠΕΡΤΙΜΟΥ
ΨΕΛΛΟΥ
ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΒΑΣΙΛΕΑ ΜΙΧΑΗΛ ΤΟΝ ΔΟΥΚΑΝ
ΑΙΝΙΓΜΑΤΑ
ο Μιχαήλ Ψελλός και ο Μιχαήλ Ζ' Δούκας, εκ βυζαντινού χειρογράφου του Αγίου Όρους.

α΄-Άγγελος
«Έστι τι ζώον λογικόν, δέσποτα στεφηφόρε,
Ορών, ούκ έχον οφθαλμούς, εκτός ποδών βαδίζον,
Εστερημένον κεφαλής, ακέραιον τας φρένας,
Πνεύμονος άτερ και λοβών, καρδίας και κοιλίας,
Εστερημένον του παντός ,τίνος ου λελειμμένον.
Τι τούτο; Φράσον, έξειπε, λέξον, δήλωσον, γράψον,
Ως συνετός, ως νουνεχής, ως υπερφέρων πάντων.»
β΄-Σελήνη
«Σφαίρα τις υπέρ της γής, πετάλοις σκεπομένη,
Ύπτιος επανάκειται, ύδατος πεπλησμένη,
Καιρώ προσφόρω λάμπουσα, πάλιν μαραινομένη,
Όλω τω χρόνω λάμπουσα, φθίσιν ου δεχομένη
Αλέαν αποτίκτουσα, σβεννύουσα την ζέσιν
Τοίς ευπαθούσι πρόσφορος, τοις δυσπαθούσι πλέον,
Νοσήματος γεννητική, λυτήριον της νόσου,
Τις αύτη, πορφυρόβλαστε ; της λύσεως τις λόγος ;»
γ΄-Χρόνος
«Είδον αρρήτος όμμασι, δέσποτα στεφηφόρε,
Νέον , πρεσβύτην εν ταυτώ τέλειον λελειμμένον,
Υψιπετή και χθαμαλόν , κλονούμενον, εδραίον,
Φωτίζοντα, σκοτίζοντα, τέμνοντα, συνουλούντα,
Τους μεν εκ γης ανάγοντα, τους δε προς γην κρατούντα,
Και σώζοντα, και τη φθορά της ύλης συμπηγνύντα.»
δ΄-Καπνός
«Ειμί πατρός λευκοίο μέλαν τέκος, άπτερος όρνις,
Άχρι και ουρανίων ιπτάμενος νεφέων
Κούραις δ’απτομένησιν απενθέα δάκρυα τίκτω
Ευθύ δε γεννηθείς λύομαι εις ανέμους.»
ε΄-Αγκινάρα ή Μήκων
«Εγκέφαλον φορέω κεφαλής άτερ, ειμί δε χλωρή
Αυχένος εκ δολιχού γήθεν αειρομένη
Σφαίρη δ’ως υπε΄ρ αυλόν εείδομαι, ήν δε ματεύσης,
Ένδον εμών λαγόνων μητρός έχω πατέρα.»
ς’-Όνυξ
«Ανθρώπου μέρος ειμί , ό και τέμνει με σίδηρος
Γράμματος αιρομένου, δύεται ηέλιος.»
ζ΄-Δέρμα προβάτου.
«Έζων ότ’έζων, πλήν λόγου παντός δίχα
Έθανον άρτι ,και γέμω παντός λόγου.»
η΄-Το εν τη Ερυθρά θαύμα του Μοϋσέως.
«Ξύλου μεν η κλείς, η δε κιγκλίς υδάτων.
Διέδρα λαγώς, και κύων συνεσχέθη.»
θ΄-Έρως
«Πτερωτός ειμι, τοξότης και πυρφόρος,
Διπλή με συντέθεικε δυάς γραμμάτων,
Μονάς τε διπλή συλλαβών. Το παν μάθε
Της γουν κορυφής ηρμένης των γραμμάτων,
Τοις βαρβάροις πέφυκα συντεταγμένος
Αν δ’ημισευθώ , σώματος δηλώ μέρος.»
ι΄-Γραφίς
«Ουδείς σπορεύς μου, και φύω σποράς δίχα
Τρέφει με πέτρα, και καλούμαι προς τόδε.
Τέμνει σίδηρος, εις δέον τε λεπτύνας,
Ανήρ χαραγμόν ευφυώς ποιεί μέσον,
Υγρόν ζοφώδες εκρέει μου συχνάκις,

Το δ’εκτελεσθέν τίμιον βροτοίς πέλει.»

Boissonade-Anecdota-Graeca-T3-1831

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου