Τετάρτη, 21 Δεκεμβρίου 2016

Τρίχρωμη σημαία,12ος αιώνας,Vat.gr.746.pt.2

Vat.gr.746.pt.2

12ος αιώνας, Βίβλος

Σταυρός,11ος αιώνας,ΒnF,Gr.2442

Bibliothèque nationale de France, 
Département des manuscrits, Grec 2442 
Ex Apollodoro poliorcetica
χρονολογία: 1001-1100

kaisertum von Kriechen,1480,Conrad Grünenberg’s Wappenbuch

München, Bayerische Staats Bibliothek Codex Germaniae Monaciensis 145
Conrad Grünenberg’s Wappenbuch
χρονολογία: 1480

εδώ θα εξετασθούν οι δύο σελίδες του Conrad Grünenberg’s Wappenbuch [1],[2] που αφορούν την αυτοκρατορία των Ελλήνων και την Αυτοκρατορία της Τραπεζούντας.

H σελίδα 72n1:

Σύνοψις περί του της αστραπής πυρός και βροντής και κεραυνών και ετέρων μετεώρων ερωτήσεων-Μιχαήλ Ψελλός

Σύνοψις περί του της αστραπής πυρός και βροντής και 

κεραυνών και ετέρων μετεώρων ερωτήσεων.

Παρουσιάζεται με εικόνες από το χειρόγραφο BSB Cod.graec.287, το σύγγραμμα του Μιχαήλ Ψελλού (1018 - 1078) .

Επίτομη Φυσική-Νικηφόρος Βλεμμύδης

Επίτομη Φυσική
 Είναι το σύγγραμμα του Νικηφόρου Βλεμμύδη 
(1197-1269 μ.Χ.), το οποίο παρουσιάζεται με εικόνες από τον Τόμο 142 της Ελληνικής Πατρολογίας: 

ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΠΑΝΤΟΔΑΠΗ-Μιχαήλ Ψελλός

                                 Διδασκαλία Παντοδαπή
Είναι το σύγγραμμα του Μιχαήλ Ψελλoύ (1018-1078 μ.Χ.),το οποίο παρουσιάζεται με εικόνες από τον Τόμο 122 της Ελληνικής Πατρολογίας.

Επιλύσεις Σύντομοι Φυσικών Ζητημάτων-Μιχαήλ Ψελλός

Επιλύσεις Σύντομοι Φυσικών Ζητημάτων.
 Είναι το σύγγραμμα του Μιχαήλ Ψελλoύ (1018-1078 μ.Χ.),το οποίο παρουσιάζεται με εικόνες από τον Τόμο 122 της Ελληνικής Πατρολογίας.

Κυριακή, 18 Δεκεμβρίου 2016

Vat.gr.1605,Πολεμικά,11ος αιώνας

Πολεμικές Μηχανές, Ήρων ο Βυζάντιος, 11ος αιώνας.
οι εικόνες (εντυπωσιακές) του Vat.gr.1605

Imperio di Costantinopoli , 1715

Biblioteca Estense Universitaria


χρονολογία: 1715
Imperio di Costantinopoli 
Αυτοκρατορία Κωνσταντινουπόλεως

Imperio Constantinopolitano, 1605

Biblioteca Estense Universitaria

χρονολογία: 1605

Imperio constantinopolitano 
Αυτοκρατορία Κωνσταντινουπόλεως

Το οικόσημο του εξαιρετικού και ευγενούς Αυτοκράτορα της Κωνσταντινούπολης,Nicolas de Lutzelbourg

Armorial composé pour Nicolas de Lutzelbourg, seigneur de Fléville, capitaine de Nancy.
Lutzelbourg, Nicolas de (1485?-1547). Destinataire

ycy sont les armes de très excellent et très noble empereur de constantinople
Αυτό είναι το οικόσημο του εξαιρετικού και ευγενούς Αυτοκράτορα της Κωνσταντινούπολης.

Σάββατο, 17 Δεκεμβρίου 2016

Ψηφοφορία κατ' Ινδούς-Μάξιμος Πλανούδης

Παρουσιάζεται η Ψηφοφορία κατ' Ινδούς του Μαξίμου Πλανούδη του μοναχού,(1260-1305).  

Vat.gr.1927,12ος αιώνας

Εικόνες Βυζαντινών Χειρογράφων. 
Εικόνες από τον κώδικα Vat.gr.1927 ,Βίβλος-Ψαλμοί,
του 12ου αιώνος, της Βατικανής Βιβλιοθήκης. 
δείτε αναλυτικά εδώ: http://vatgr1927.blogspot.gr/

Grec 74, 12ος αιώνας BnF,

Eθνική Βιβλιοθήκη Γαλλίας, Grec 74, Eυαγγέλια. 12ος αιώνας.
Εδώ θα βρείτε όλες τις έγχρωμες ζωγραφιές του Grec 74 : http://grec74bnf.blogspot.gr/

δείτε ορισμένες παρακάτω:

Πέμπτη, 15 Δεκεμβρίου 2016

Ήταν πια ακάθεκτος για να σώσει τον πατέρα του!

Ήταν πια ακάθεκτος για να σώσει τον πατέρα του!

-1074,Ο νεαρός Ανδρόνικος Δούκας προσπαθεί να σώσει τον αιχμάλωτο πατέρα του, καίσαρα Ιωάννη Δούκα.-

«Εκείνος όμως, αν και διάτρητος από πληγές-γιατί είχε δεχτεί καίρια τραύματα- περιφερόταν αναζητώντας τον πατέρα του. Όταν δε έμαθε ότι πιάστηκε αιχμάλωτος, μολονότι ήταν δυνατόν ο ίδιος να σωθεί, μια και ήδη ήταν εκτός βολής και πεδίου μάχης, προτίμηση να κινδυνεύσει για τη σωτηρία του πατέρα του και,

Οι μοναδικές ικανότητες του Μιχαήλ Τραυλού!

Οι μοναδικές ικανότητες του Μιχαήλ Τραυλού!
«Εκτιμούσε ιδιαίτερα τις γνώσεις τις δικές του, που ήταν αυτές, να ομιλεί προφητικά για τα νεογέννητα γουρούνια, πόσα θα γίνουν ευτραφή στο μέγεθος του σώματος και δεν θα υστερήσουν, και πόσα τα αντίθετα σουσούμια θα αποκτήσουν. Κι εγνώριζε να στέκεται κοντά στα άλογα που έχουν συνήθεια να λακτίζουν ή να

Κυριακή, 11 Δεκεμβρίου 2016

Πάντα να υπερέχεις, Μάχου υπέρ πατρίδος και του Αυτοκράτορος.

Πάντα να υπερέχεις, Μάχου υπέρ πατρίδος και του Αυτοκράτορος.

«Να αγωνίζεσαι να τους ξεπερνάς όλους στη γνώμη, την ανδρεία, τη φρόνηση, τη σύνεση και την αρετή. Και να μην φοβάσαι το θάνατο, αν είναι να πεθάνεις για την πατρίδα και τον αυτοκράτορα,

Η σφραγίδα της Άννας Δαλασσηνής.

Η σφραγίδα της Άννας Δαλασσηνής.

«Οτιδήποτε εκείνη αποφανθεί ή και θα προστάξει εγγράφως ή δια ζώσης, είτε λογικό είναι είτε παράλογο, θα λογίζεται ότι προέρχεται από εμένα τον αυτοκράτορα, φτάνει να φέρει τη σφραγίδα της με τη Μεταμόρφωση του Σωτήρος και την

Σάββατο, 10 Δεκεμβρίου 2016

Οι ιδιοφυείς μεταφυτεύσεις του Κωνσταντίνου Μονομάχου!

Οι ιδιοφυείς μεταφυτεύσεις του Κωνσταντίνου Μονομάχου!

«Έτσι εάν κάποια μέρα αποφάσιζε να δημιουργήσει ένα άλσος, δεν έκανε μόνο αυτό που είχε βάλει αρχικά στο μυαλό του, αλλά και άλλα πολλά μαζί: λιβάδια σκεπαζόταν με χώμα και άλλα περιφραζόταν για πρώτη φορά, αμπέλια και δέντρα ξεριζώνονταν και άλλα μεταφυτεύονταν μαζί με τους καρπούς τους.
Και να τι σημαίνει αυτό: ήθελε ο βασιλιάς να μετατρέψει μια γυμνή πεδιάδα σε λιβάδι καταπράσινο; Στη στιγμή η επιθυμία του γινόταν πραγματικότητα: τα φυτά που είχαν μεγαλώσει αλλού μεταφερόταν μαζί με τους καρπούς τους και φυτευόταν για να ριζώσουν εκεί, βόλοι σκεπασμένοι με χλόη σηκώνονταν από άλση και βουνά και μεταφέρονταν για να γεμίσουν την εν λόγω πεδιάδα, κι αν δεν λαλούσαν τα τζιτζίκια πάνω στα δέντρα που είχαν αυτομάτως εμφανιστεί, κι αν τα αηδόνια δεν γέμιζαν το άλσος με τους κελαηδισμούς τους, δημιουργούσε μεγάλο ζήτημα και επιλαμβανόταν ο ίδιος, σε λίγο μπορούσε να απολαμβάνει όλη την ποικιλία των ήχων.

Πέμπτη, 1 Δεκεμβρίου 2016

Το στέμμα του Μεγάλου Κωνσταντίνου το 1185.

Το στέμμα του Μεγάλου Κωνσταντίνου το 1185.

«Όταν πέρασε εκείνη η μέρα και ήρθε η άλλη, ενώ ήταν ακόμη πρωί, όλοι οι κάτοικοι της Κωνσταντινουπόλεως σαν ρεύματα γοργών ποταμών ξεχύθηκαν μέσα στη μεγάλη εκκλησία του Θεού. Μα γιατί να μακρύνω τη διήγηση; Βρίζουν τον Ανδρόνικο και

Τα δηλητηριασμένα βέλη και ο αγριόχοιρος.

Τα δηλητηριασμένα βέλη και ο αγριόχοιρος.
5 Απριλίου 1143

«Αφού λοιπόν έφτασε στην Αντιόχεια, λεηλατούσε και κατέστρεφε τα περίχωρά της. Και επειδή ο οξυδερκής βασιλέας είδε ότι δε συμβάδιζε με τις προσδοκίες η προθυμία για αυτόν, αναχώρησε με όλο το στρατό του προς τη Κιλικία και έστησε τη σκηνή του μέσα σε φαραγγώδη τόπο, που ονομαζόταν Κοράκων Φωλέοι. Και κίνησε για κυνήγι, όπως συνήθιζε. Σε μια λόχμη συνάντησε αγριόχοιρο και τον χτύπησε καίρια με το δόρυ. Με το τίναγμα όμως του αγριόχοιρου το χέρι του δεσπότη βασιλέα, που κρατούσε το δόρυ , υποχώρησε και κάμφθηκε λίγο λοξά και άγγιξε τη φαρέτρα, που ήταν στο πλευρό του και που περιείχε δηλητηριώδη βέλη για το κυνήγι των θηρίων. Και ξεχύθηκαν τα βέλη και ένα, αλίμονο, χτύπησε το χέρι του βασιλιά. Η καταστρεπτική δύναμη του δηλητηρίου σε λίγο απονέκρωσε και εξάντλησε το θείο βασιλέα, τον έξοχο τρισαριστέα, και τον οδήγησε στο τέλος της ζωής του.»
Ο αυτοκράτωρ Ιωάννης κυνηγεί αγριόχοιρο.
Εθνική Βιβλιοθήκη Γαλλίας, Français 22495,fol.139v


-5 Απριλίου 1143, στην τελευταία εκστρατεία του Ιωάννη Κομνηνού να απελευθερώσει την Αντιόχεια από τους Λατίνους και την Ιερουσαλήμ από τους μουσουλμάνους.-


Χρονογραφία, Εφραίμ Αινείου, στ.: 4022-4042, Ακαδημία Αθηνών

Οι Κινέζοι για τους Έλληνες το 900.

Οι Κινέζοι για τους Έλληνες το 900.

«Εμείς οι Κινέζοι πιστεύουμε ότι υπάρχουν πέντε βασιλιάδες. Εκείνος που κατέχει το πιο πλούσιο βασίλειο είναι ο βασιλιάς του Ιράκ, γιατί το Ιράκ είναι το κέντρο του κόσμου και τα άλλα βασίλεια το περιβάλλουν. Στην Κίνα τον καλούν ‘’βασιλιά των βασιλέων’’.
 Ύστερα από αυτόν έρχεται ο βασιλιάς της Κίνας, που τον καλούν ‘’βασιλιά των ανθρώπων’’, γιατί δεν υπάρχει βασιλιάς που ,καλύτερα από αυτόν,έθεσε τις βάσεις της ειρήνης, που τηρεί καλύτερα την τάξη, πράγμα που δεν κάνουμε μέσα στο βασίλειό μας, και του οποίου οι πολίτες είναι περισσότερο υπάκουοι στο βασιλιά τους απ’ ότι οι δικοί μας. Γι’αυτό ο βασιλιάς της Κίνας είναι ο ‘’βασιλιάς των ανθρώπων’’. 
Έρχεται στη συνέχεια ο ‘’βασιλιάς των άγριων ζώων’’, είναι ο βασιλιάς των Τούρκων (Τογούζων-Ογούζων) ,που είναι γείτονές μας.
 Έπειτα είναι ο ‘’βασιλιάς των ελεφάντων’’, δηλαδή της Ινδίας. Τον καλούν επίσης βασιλιά της σοφίας επειδή η σοφία γεννήθηκε στην Ινδία.
 Έρχεται τέλος ο βασιλιάς των Ρούμ (Βυζάντιο) ,που τον καλούμε ‘’βασιλιά των ωραίων ανθρώπων’’, γιατί δεν υπάρχει στη γη λαός τόσο καλοφτιαγμένος όσο αυτός του Ρούμ, ούτε να έχουν ωραιότερο πρόσωπο. Αυτοί είναι οι σπουδαιότεροι βασιλιάδες της Γης. Οι άλλοι βασιλιάδες δεν συγκρίνονται με αυτούς.»

-Κάποια από τα παραπάνω λόγια είναι ενός Κινέζου αυτοκράτορα ενώ κάποια άλλα είναι από τον Άραβα συγγραφέα στις αρχές του 10ου αιώνος.-

Το Βυζάντιο και ο δρόμος προς την Ανατολή.Μιχ.Σ.Κορδώση,Αθήνα 2002,σελ.59.


P. Pelliot, "La theorie des quatre fils du Ciel", T'oung Pao, 22 (1923),97-125

Τρίτη, 15 Νοεμβρίου 2016

Το τάμα του Αλεξίου Κομνηνού στον Άγιο Δημήτριο.

Το τάμα του Αλεξίου Κομνηνού στον Άγιο Δημήτριο. Λάρισα 1083
«Ο ήλιος βασίλεψε κι ο βασιλιάς , εξαντλημένος από τον ολοήμερο μόχθο, παραδόθηκε στον ύπνο και να τί όνειρο είδε: του φάνηκε πως στεκόταν μέσα στον ιερό ναό του μεγαλομάρτυρος Δημητρίου και άκουσε μια φωνή να λέει « Μη λυπάσαι, μην στενάζεις, αύριο νικάς». Η φωνή που έφτασε στα αυτιά του νόμισε πως έβγαινε από μια εικόνα του μεγαλομάρτυρος Δημητρίου κρεμασμένη στον τοίχο της εκκλησίας. Ξύπνησε καταχαρούμενος για την προφητεία του ονείρου κι άρχισε να προσεύχεται τάζοντας τον μάρτυρα ,αν ευδοκούσε να του χαρίσει τη νίκη κατά των εχθρών, να πάει στο ναό του με τα πόδια, πολλά στάδια πριν φτάσει στη Θεσσαλονίκη θα ξεπέζευε και θα πήγαινε πεζός να προσκυνήσει. Ύστερα κάλεσε τους στρατηγούς και τους ηγεμόνες κι όλους τους συγγενείς σε σύσκεψη για να ζητήσει τη γνώμη του καθενός.»

-Ο Αλέξιος τότε μετέβη στη Λάρισα για να πολεμήσει τους εκεί Λατίνους που την πολιορκούσαν, το 1083. Τελικά νίκησε ο Αλέξιος με τέχνασμα και πράγματι εκπλήρωσε το τάμα του!-
o Άγιος Δημήτριος και ο Αλέξιος Κομνηνός. 
www.wildwinds.com


Αλεξιάς, Άννα Κομνηνή,Βιβλίο Ε’,V. Εκδόσεις ΑΓΡΑ

Το γεύμα αγωνίας για τους Κομνηνούς.

Το γεύμα αγωνίας για τους Κομνηνούς.

 « Οι Τούρκοι είχαν μόλις κυριεύσει την Κύζικο (στην ασιατική ακτή της θάλασσας του Μαρμαρά) κι ο αυτοκράτορας, μόλις έμαθε την άλωση της πόλης, έστειλε αμέσως να φωνάξουν τον Αλέξιο Κομνηνό. Την ημέρα εκείνη έτυχε να έχει πάει στο παλάτι ο Ισαάκιος. Μόλις είδε τν αδελφό του να μπαίνει παρά τη συμφωνία τους, τον πλησίασε και τον ρώτησε τι τον έκανε να έλθει. Ο Αλέξιος του εξήγησε αμέσως το λόγο: « ήλθα», είπε, « γιατί ο βασιλιάς με προσκάλεσε». Μπήκαν λοιπόν κι οι δυό μαζί κι έκαμαν την καθιερωμένη προσκύνηση. Ήταν ήδη η ώρα του γεύματος κι ο βασιλιάς, αφού τους ζήτησε να περιμένουν για λίγο, τους πρόσταξε να γευματίσουν μαζί του. Χωρίστηκαν εκείνοι και κάθισαν αντικριστά ο ένας στα δεξιά κι ο άλλος στα αριστερά του τραπεζιού. 
Σε λίγο έριξαν το βλέμμα τους στους συνδαιτυμόνες και τους είδαν να ψιθυρίζουν σκυθρωποί μεταξύ τους. Φοβήθηκαν μήπως οι δούλοι (2 δούλοι του Νικηφόρου Βοτανειάτη που τον είχαν κάνει υποχείριό τους)  τους είχαν ετοιμάσει κάποιο ξαφνικό χτύπημα κι ότι ο κίνδυνος ήταν άμεσος. Μην ξέροντας τι να κάμουν, κοίταζαν στα κλεφτά ο ένας τον άλλον. Όλους τους ανθρώπους του βασιλιά οι Κομνηνοί τους είχαν πάρει με το μέρος τους είτε με γλυκόλογα είτε με φιλοφρονήσεις είτε με εκδουλεύσεις κάθε λογής. Έτσι, με διάφορες εκδουλεύσεις, είχαν κερδίσει και τον ίδιο τον αρχιμάγειρο τους βασιλιά και τον είχαν κάμει να τους βλέπει με πολύ καλό μάτι. Αυτόν ακριβώς τον αρχιμάγειρο πλησίασε ένας από τους υπηρέτες του Ισαακίου Κομνηνού και του είπε: « Ανάγγειλε στον κύριό μου την άλωση της Κυζίκου, μόλις έφτασε το γράμμα από εκεί που το λέει». 

Ο άλλος, καθώς παρέθετε τα φαγητά στο τραπέζι, ανακοίνωσε ψιθυριστά στον Ισαάκιο όσα του είχε πει ο υπηρέτης. Εκείνος ,μόλις κινώντας τα χείλη , κοινοποίησε στον αδελφό του την είδηση. Ο Αλέξιος , πνεύμα οξύ που έπιανε και πουλιά στον αέρα, άρπαξε στη στιγμή την πληροφορία. Ανάσαναν λοιπόν κι οι δυό και τους πέρασε η αγωνία. Ξαναβρήκαν την ψυχραιμία τους κι άρχισαν να συλλογίζονται. Ήθελαν να έχουν έτοιμη την απάντηση αν τους ρωτούσε κανείς γι’ αυτό και επίσης να δώσουν την πρέπουσα συμβουλή αν ο ίδιος ο βασιλιάς τους ζητούσε τη γνώμη τους. Κάτι τέτοια συλλογίζονταν τη στιγμή που ο αυτοκράτορας έστρεψε σ’ αυτούς το βλέμμα του και, με την ιδέα ότι δεν ήξεραν τίποτε, τους ανήγγειλε την άλωση της Κυζίκου. Κι αυτοί (επειδή ήταν τώρα έτοιμοι να παρηγορήσουν τον βασιλιά που αναστατωνόταν κάθε φορά που κυριευόταν μια πόλη) αναπτέρωσαν το ηθικό του αυτοκράτορα κι έχυσαν βάλσαμο στην ψυχή του εγγυώμενοι ότι η πόλη εύκολα θα ελευθερωνόταν. « Φτάνε εσύ να είσαι καλά», του είπαν. «Όσο για τους πολιορκητές της πόλης, θα τους ανταμείψουμε με χίλιες φορές χειρότερα από όσα έκαμαν» Μαγεύτηκε με τα λόγια τους ο βασιλιάς. Μετά το γεύμα, τους επέτρεψε να αποσυρθούν και πέρασε ξένοιαστος την υπόλοιπη μέρα του.

 Από τότε οι Κομνηνοί φρόντιζαν να πηγαίνουν συχνότερα στο παλάτι και να κατακτούν όλο και περισσότερο τη συμπάθεια των ανθρώπων του βασιλιά και να μη δίνουν καθόλου λαβή ούτε να παρέχουν την παραμικρή αφορμή αντιπάθειας στους επίβουλους εχθρούς του. Κέρδιζαν έτσι τη συμπάθεια όλων και τους κατάφερναν να διάκεινται φιλικά και να λένε τα καλύτερα λόγια για αυτούς.»
Ο αυτοκράτωρ Ρωμαίων Αλέξιος Α' Κομνηνός . Vat.gr.666






Αλεξιάς, Άννα Κομνηνή,Βιβλίο Β’,ΙΙΙ. Εκδόσεις ΑΓΡΑ

Τετάρτη, 9 Νοεμβρίου 2016

Η ομορφιά της βασίλισσας Μαρίας.

Η ομορφιά της βασίλισσας Μαρίας. (1071-1081)

«Κι αλήθεια ήταν ψηλόκορμη σαν κυπαρίσσι, με δέρμα άσπρο σαν το χιόνι, πρόσωπο λεπτό κι όσο για τη λάμψη των ματιών της ποιος θα μπορούσε να την περιγράψει; Φρύδια γραμμένα και χρυσόξανθα, βλέμμα χαρωπό. Το χέρι του ζωγράφου πολλές φορές έχει μιμηθεί τα χρώματα των λουλουδιών που φέρνει η κάθε εποχή αλλά η ομορφιά της βασίλισσας, η φεγγοβόλα χάρη της, οι γοητευτικοί και χαριτωμένοι τρόποι της ξεπερνούσαν τα λόγια και τη δύναμη της τέχνης. Ούτε ο Απελλής ούτε ο Φειδίας ούτε άλλος γλύπτης κανείς έπλασε ποτέ τέτοιο άγαλμα. Στη θέα της κεφαλής της Γοργώς πέτρωναν, κατά τον μύθο, οι άνθρωποι, αλλά όποιος έβλεπε εκείνην να βαδίζει ή να εμφανίζεται ξαφνικά, έμενε με το στόμα ανοιχτό και καμάρωνε στο σημείο που τύχαινε να βρεθεί σαν χαμένος, σαν να του είχαν πάρει διαμιάς και νου και ψυχή. Τέτοια αναλογία μεταξύ των μελών και των μερών, του όλου προς τα μέρη και των μερών προς το όλο, κανείς ποτέ δεν είδε σε σώμα ανθρώπου, άγαλμα ήταν έμψυχο και ποθητό για τους ανθρώπους που αγαπούν το ωραίο. Σαν να είχε ενσαρκωθεί στον επίγειο αυτόν κόσμο ο ίδιος ο Ίμερος»
Η ευσεβεστάτη Αυγούστα Ρωμαίων Μαρία η Αλανή. εκ του βυζαντινού χειρογράφου Coislin 79 ,την Εθνικής Βιβλιοθήκης Γαλλίας.
Ο Αυτοκράτωρ Ρωμαίων Νικηφόρος Βοτανειάτης και η ευσεβεστάτη Αυγούστα Ρωμαίων Μαρία η Αλανή. εκ του βυζαντινού χειρογράφου Coislin 79 ,την Εθνικής Βιβλιοθήκης Γαλλίας.





Αλεξιάς ,Άννα Κομνηνή, Γ,ΙΙ. Εκδόσεις ΑΓΡΑ

Η επιστολή του Ιαγγκού προς τον Αμουράτμπέη.

Η επιστολή του Ιαγγκού προς τον Αμουράτμπέη.
Ρωμαίους=Ρωμαιούς=Ρωμιούς

Τι είπε ο Ρομπέρτος για τους Ρωμιούς, το 1081μ.Χ. ;

Τι είπε ο Ρομπέρτος για τους Ρωμιούς, το 1081μ.Χ. ;

«Όσο για μένα, μάθε πως εξοπλίζομαι για πόλεμο σκληρότατο και εναντίον ενός έθνους δυσκολονίκητου. Με τους Ρωμαίους πρόκειται να πολεμήσω που έχουν γεμίσει με τρόπαια όλες τις στεριές και τις θάλασσες.»

-Επιστολή Ρομπέρτου Γυϊσκάρδου προς τον Πάπα Γρηγόριο Ζ’ (1073-1085). Λίγο πριν εισβάλει στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία του ελληνικού έθνους.



Αλεξιάς, Άννα Κομνηνή, Βιβλίο Α, ΧIII,εκδόσεις Άγρα

Σάββατο, 5 Νοεμβρίου 2016

Ρωμαίος = Γραικός = Έλληνας, ο νέος και όχι ο αρχαίος.


 Ρωμαίος = Γραικός = Έλληνας, ο νέος και όχι ο αρχαίος.

Ρωμαϊκά ή Ρωμαίικα = η απλή, κοινή ελληνική ή νεότερη ελληνική

Ρωμαϊκός ή Ρωμαίικος= ο των νεοτέρων Ελλήνων

Ελληνικά= τα αρχαία ελληνικά

* Το Ρωμαίος φαίνεται να αντιστοιχεί στον νέο Έλληνα (το ελληνικόν έθνος από την βυζαντινή εποχή κι έπειτα) αλλά και στον κάτοικο της Ρώμης και τον πολίτη της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.
** Το Ρωμαίος χρησιμοποιούταν από τους  Έλληνες και μετά το 1453 όπου δεν υπήρχε ρωμαϊκή αρχή, συνεπώς στο Βυζάντιο (=η εκχριστιανισμένη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία του ελληνικού έθνους , Αύγουστος Heisenberg) ,το Ρωμαίος δεν είχε μόνο πολιτική χροιά αλλά αναφερόταν και στον Έλληνα στο γένος.

Παρακάτω παρουσιάζονται τα σχετικά λήμματα από μεταβυζαντινά λεξικά :
















Λεξικόν ,της Ρωμαϊκοίς,και Αρβανητηκοίς, Απλής- Μάρκος Μπότσαρης,1809
Supplement Grec 251, Εθνική Βιβλιοθήκη Γαλλίας: http://gallica.bnf.fr/
Η ρωμαϊκή (=greco volgare) γλώσσα είναι η απλή ή νέα ελληνική, αυτή που μιλούσε ο ήρωας Μάρκος Μπότσαρης και γενικότερα οι Ρωμαίοι=Ρωμιοί= Έλληνες εκείνη την εποχή!