Παρασκευή, 23 Οκτωβρίου 2015

Το τέχνασμα του Ανθέμιου στο Ζήνωνα.

Το τέχνασμα του Ανθέμιου στο Ζήνωνα. 6ος αιώνας Νέα Ρώμη

''Υπήρχε κάποιος άνθρωπος στην Κωνσταντινούπολη ονόματι Ζήνων, μέλος του συλλόγου των δικηγόρων, υψηλής κοινωνικής τάξης και πολύ γνωστός του αυτοκράτορα. Αυτός έμενε τόσο κοντά στον Ανθέμιο , που το σπίτι του φαινόταν να είναι ενωμένο με εκείνο του Ανθεμίου και να μοιράζονται το ίδιο οικόπεδο . Με το πέρασμα του χρόνου οι σχέσεις τους οξύνθηκαν και μεταξύ τους αναπτύχθηκε δυσαρέσκεια, είτε λόγω του ότι κάποιος αδιάκριτα κατασκόπευσε τον άλλο, κάτι που δεν είχε συμβεί πριν, ή λόγω κάποιας προσθήκης στη μία οικοδομή που ξεπέρασε τα όρια ύψους περιορίζοντας το φως στην άλλη , ή για οποιονδήποτε άλλο λόγο από εκείνους που συνήθως οδηγούν πολύ κοντινούς γείτονες σε άγρια διαμάχη . Σε εκείνη την περίσταση ο Ανθέμιος, νικημένος στα λόγια από τον αντίπαλό του δικηγόρο, τον οποίο δεν ήταν σε θέση να συναγωνισθεί στη ρητορική δεινότητα ,πήρε εκδίκηση μέσω της δικής του τέχνης με τον ακόλουθο τρόπο. Ο Ζήνων είχε ένα ευρύχωρο, όμορφο και πλούσια διακοσμημένο δωμάτιο σε πάνω όροφο, στο οποίο συχνά περνούσε την ώρα του και διασκέδαζε τους στενούς του φίλους. Ο χώρος κάτω από αυτό το δωμάτιο τύχαινε να ανήκει στην ιδιοκτησία του Ανθεμίου , έτσι που το μεταξύ τους δάπεδο να αποτελεί οροφή για τον Ανθέμιο και πάτωμα για τον Ζήνωνα. Σε διάφορα σημεία, λοιπόν, εκείνου του ισογείου ο Ανθέμιος έστησε σε απόσταση το ένα από το άλλο μεγάλα καζάνια γεμάτα νερό . Πάνω σε αυτά προσάρμοσε δερμάτινους σωλήνες που στο κάτω μέρος τους φάρδαιναν , ώστε να εφαρμόζουν απόλυτα γύρω γύρω στο χείλος του καζανιού, ενώ όσο προχωρούσαν προς τα πάνω στένευαν σαν σάλπιγγες και κατέληγαν σε ένα άνοιγμα με μικρή διάμετρο . Κατόπιν, έχωσε τις άκρες των σωλήνων ανάμεσα στα δοκάρια και στις σανίδες και τα κάρφωσε σταθερά, ώστε ο αέρας που περιείχαν να μπορεί να ανεβαίνει ελεύθερα μέσα στο κενό και να πιέζει άμεσα την οροφή , καθώς οι δερμάτινοι σωλήνες τον περιόριζαν και δεν τον άφηναν να ξεφύγει και να διασκορπισθεί. Όταν λοιπόν, τα διευθέτησε όλα αυτά στα κρυφά, έβαλε δυνατή φωτιά κάτω από τα καζάνια και άναψε μεγάλη φλόγα. Αμέσως το νερό ζεστάθηκε και κόχλαζε , ενώ ο πολύς ατμός που άρχισε να σηκώνεται και να αιωρείται παχύς και πυκνός, μη έχοντας χώρο να απλωθεί, γέμιζε τους σωλήνες. Με τη συμπίεση και λόγω της στενής διαμέτρου ανέβαινε με όλο και μεγαλύτερη βία , μέχρι που προσκρούοντας σταθερά στη στέγη την τράνταξε ολόκληρη και την έσεισε , τόσο που τα ξύλα άρχισαν να κινούνται και να τρίζουν . Ο Ζήνων και οι φίλοι του ταράχθηκαν, τρόμαξαν και πετάχθηκαν στο δρόμο πανικόβλητοι από το κακό , βγάζοντας άναρθρες και τρομαγμένες φωνές. Όταν αργότερα επισκέφτηκε το παλάτι , ρωτούσε τους γνωστούς του αν αντιλήφθηκαν τον σεισμό και αν τους είχε προξενήσει κάποια ζημιά. Καθώς, όμως , αυτοί του απαντούσαν με εκφράσεις δυσπιστίας όπως « σώπα!» , «τι λές!» , «κουνήσου από τον τόπο σου» , «ο Θεός να μη δίνει», και τον επέκριναν που τους κορόιδευε με τέτοιες φρικτές και απαίσιες ψευδολογίες, εκείνος δεν ήξερε τι να βάλει στο νου του . Διότι του ήταν αδύνατο να παραβλέψει αυτά που γνώριζε ότι συνέβησαν πρόσφατα, ωστόσο, ντρεπόταν να φέρει αντιρρήσεις σε τόσο σπουδαίους άνδρες, οι οποίοι μάλιστα τον επέκριναν για τα όσα έλεγε.''


Ιστορίαι Αγάθιου Σχολαστικού. Βιβλίο Ε’ , 6-7,εκδόσεις Κανάκη

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου