Κυριακή, 1 Νοεμβρίου 2015

Το ελάφι παρασέρνει τον Βασίλειο Α΄ 25 χιλιόμετρα. 20 Αυγούστου 886 μ.Χ. Θράκη.

Το ελάφι παρασέρνει τον Βασίλειο Α΄  25 χιλιόμετρα
20 Αυγούστου 886 μ.Χ. Θράκη.

«Ήταν Αύγουστος μήνας ,όταν ο αυτοκράτορας Βασίλειος βγήκε για κυνήγι στα μέρη της Θράκης που γειτονεύουν με την Απάμεια και τη Μελιτιάδα. Εκεί βρήκε μια αγέλη ελαφιών και όρμησε πάνω τους μαζί με τους συγκλητικούς και τους κυνηγούς. Ενώ όλοι σκορπίστηκαν εδώ κι εκεί και κυνηγούσαν ,ο αυτοκράτορας επιτέθηκε στον αρχηγό της αγέλης, το πιο μεγάλο ελάφι από όλα και το πιο παχύ. Καθώς οι ακόλουθοί του είχαν κουραστεί, αυτός το καταδίωκε μόνος. Το ελάφι ,όμως, όταν αντιλήφθηκε πως ο Βασίλειος ήταν μόνος του, σταμάτησε να τρέχει και στράφηκε εναντίον του ,επιχειρώντας να τον χτυπήσει με τα κέρατα. Εκείνος έριξε το ακόντιό του, αλλά αυτό αποκρούστηκε από τα κέρατα του ελαφιού και έπεσε στη γη χωρίς αποτέλεσμα. Μη έχοντας , λοιπόν, άλλη λύση ο αυτοκράτορας , τράπηκε σε φυγή , ενώ το ελάφι τον καταδίωκε και τον χτυπούσε με τα κέρατά του. Με αυτόν τον τρόπο ο Βασίλειος αιχμαλωτίστηκε από το ζώο .Οι άκρες των κεράτων μπήκαν κάτω από τη ζώνη του και έτσι το ελάφι τον άρπαξε από το άλογο και τον απομάκρυνε κανείς να αντιληφθεί το γεγονός, έως ότου είδαν το άλογο χωρίς αναβάτη. Τότε ο Στυλιανός ο Ζαούτσης και ο Προκόπιος ο πρωτοβεστιάριος γνωστοποίησαν σε όλους το συμβάν. Και ενώ όλοι άρχισαν να τρέχουν προς κάθε κατεύθυνση , μόλις και μετά βίας μπορούσαν να πλησιάσουν το ελάφι και να δουν τον αυτοκράτορα κρεμασμένο πάνω του. Παρόλο που καταδίωκαν με μεγάλη ταχύτητα το ζώο, δεν είχαν κανένα αποτέλεσμα, διότι μόλις το ελάφι απομακρυνόταν από αυτούς, σταματούσε ξεφυσώντας λαχανιασμένο, όταν όμως, ορμούσαν να το πλησιάσουν , αυτό έφευγε σε μεγάλη απόσταση . Καθώς λοιπόν, ήταν όλοι τους σε αμηχανία, κάποιοι από την εταιρία μπήκαν κρυφά μπροστά στο δρόμο του ελαφιού , σκορπίστηκαν κυκλικά στις γύρω πλαγιές και με κραυγές έτρεψαν το ελάφι πάλι σε φυγή. Κάποιος τότε από τη φρουρά των Φαργάνων πλεύρισε το ελάφι και γυμνώνοντας του ξίφος του, έκοψε τη ζώνη που ήταν μπλεγμένη στα κέρατα. Ο αυτοκράτορας έπεσε στο έδαφος λιπόθυμος. Μόλις συνήλθε , διέταξε να συλληφθεί εκείνος που τον έσωσε από τον κίνδυνο και ζήτησε να ερευνηθεί η αιτία αυτής του της τόλμης, προσθέτοντας ότι «αυτός δεν προέτεινε το ξίφος του για να με σώσει, αλλά για να με θανατώσει.» Έδωσε επίσης, εντολή να μετρηθεί η απόσταση από τον τόπο που τον άρπαξε το ελάφι. Βρέθηκε λοιπόν, ότι από το σημείο εκείνο μέχρι τους Κατασύρτες ,όπου και έπεσε, συνυπολογίζοντας τις περιπλανήσεις του ζώου , η απόσταση ήταν δεκαέξι μίλια (25,74 χιλιόμετρα) . Τότε, χωρίς να έχουν πιάσει το ελάφι, χωρίς να έχουν καν καταφέρει να το πληγώσουν, πήραν στα χέρια τον Βασίλειο που υπέφερε και τον μετέφεραν πίσω στα ανάκτορα. Με φοβερούς πόνους στα σπλάχνα και μετά από μια αιμορραγία που του παρουσιάσθηκε στην κοιλιά, ο αυτοκράτορας πέθανε εννέα ημέρες αργότερα, έχοντας μείνει στο θρόνο δεκαεννέα χρόνια.»
Το ελάφι εκ βυζαντινού χειρογράφου της BNF- Ο Βασίλειος Α΄ εκ της Χρονογραφίας του Ιωάννη Σκυλίτση.Εθνική Βιβλιοθήκη Μαδρίτης.


Βίος Πατριάρχη Ευθυμίου .Ανώνυμος Μοναχός ,1, εκδόσεις Κανάκη

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου