Σάββατο, 4 Ιουλίου 2015

Η δικαιοκρισία του Λέοντα.

Η δικαιοκρισία του Λέοντα.

«Και μολονότι είχε τόση παρανομία και ασέβεια , παρατηρούσε άγρυπνα τη λειτουργία των δημοσίων πραγμάτων, ώστε να μη αφήσει αφρόντιστο τίποτα από τα πρέποντα και ωφέλιμα. Και λέγουν ότι μετά τον θάνατο του Λέοντος ο πατριάρχης Νικηφόρος είχε πει, ότι το κράτος των Ρωμαίων έχασε ένα πολύ καλό προστάτη, κι ας ήταν ασεβής. Παράλληλα με τη επιμέλεια και την αγρυπνία του για τη διοίκηση των δημοσίων πραγμάτων ήταν πολύ σκληρός απέναντι στους αδίκους. Όταν λοιπόν έβγαινε κάποτε ο βασιλιάς από το παλάτι τον πλησίασε κάποιος και κατήγγειλε έναν συγκλητικό ου του είχε αρπάξει τη γυναίκα.<<Εγώ>> είπε, << και ο έπαρχος της πόλεως που για λογαριασμό μου για το θέμα αυτό τον κατηγόρησε δεν λάβαμε καμία ικανοποίηση>>.Ο βασιλιάς λοιπόν, σαν άκουσε του ανθρώπου το παράπονο, έδωσε διαταγή να εμφανιστούν μπροστά του, όταν γυρίσει στο παλάτι ο εγκαλούμενος συγκλητικός κι ο έπαρχος. Και μόλις ο βασιλιάς επέστρεψε, ήλθαν μπροστά του αυτός που είχε πάθει το κακό κι εκδίκηση ζητούσε ,ο δράστης του ανόσιου έργου και ο έπαρχος ο ίδιος. Και όταν ο βασιλιάς διέταξε  αυτόν που αδικήθηκε, να πει αυτό που έπαθε,εκείνος διηγήθηκε τα πάντα από την αρχή ως το τέλος.Και επειδή ο κατηγορούμενος δεν στάθηκε ικανός από τους ελέγχους να ξεφύγει, αλλά με αποδείξεις από παντού φαινόταν κυκλωμένος, την ανόσια πράξη παραδέχθηκε. Ο βασιλιάς ύστερα ρώτησε τον έπαρχο, γιατί δεν ετιμώρησε το ατόπημα, όπως έπρεπε. Μα επειδή κι αυτός απολογούμενος δεν είχε τι να πεί, του αφαίρεσαι το αξίωμα και στον μοιχό επέβαλε ποινή που ο νόμος προβλέπει.»


Χρονογραφία Ιωάννης Σκυλίτσης, εκδόσεις Μίλητος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου