Σάββατο, 20 Ιουνίου 2015

Δύο περίεργα όντα του Νείλου. το 598.

Δύο περίεργα όντα του Νείλου. το 598.

"Ενώ λοιπόν ο ηγεμόνας ( Μηνάς) προχωρούσε στις όχθες του ποταμού γύρω στην πρώτη ώρα της ημέρας, αναδύθηκε από τα έγκατα του ποταμού ένας άνδρας εκπληκτικού μεγέθους , με πρόσωπο γίγαντα, με βλέμμα διαπεραστικό, με μαλλιά ξανθά ανάμικτα με κάποια γκρίζα, με μάγουλα που έμοιαζαν με των εύσωμων που συχνάζουν στις παλαίστρες , με μέση σαν των ναυτικών, με πλατύ στέρνο, με νώτα σαν ήρωα, με μπράτσα δυνατά. Φαινόταν όμως μόνο μέχρι τη κύστη, ενώ τα λοιπά μέρη του σώματος κρυβόταν από το νερό : γιατί έμοιαζε σαν άνδρας που ντρεπόταν να δείξει στους θεατές τα γεννητικά του όργανα. Βλέποντας τον ο ηγεμόνας της Αλεξάνδρειας, του απήυθυνε συνεχώς ξόρκια. Αυτά που του είπε ήταν τα εξής : εάν το φαινόμενο ήταν εμφάνιση κάποιων δαιμόνων, ας τελείωνε αβλαβώς το θέαμα και ας υιοθετείτο η ηρεμία’ αν όμως οι φροντίδες του Δημιουργού παρουσίασαν αυτό το συγκεκριμένο όραμα, ας μην τερματίσει την εμφάνισή της πριν επωφεληθούν όλοι από την παράδοξη αυτή εικόνα. Λέγεται ότι αυτή η παρουσία ήταν ο ίδιος ο Νείλος, τον οποίο συνήθως παρουσιάζουν τα λόγια των ποιητών. Εκείνο λοιπόν το νειλώο όν (γιατί δεν τολμώ να το ονομάσω άνθρωπο)  εξακολουθούσε να είναι παρόν παρά τους εξορκισμούς, και παρείχε σε όλους την εικόνα του σώματός του. Έπειτα, την Τρίτη ώρα της ημέρας αναδύθηκε κατευθείαν από το βάθος των υδάτων και ένα θηλύμορφο ζώο’ τη φύση του τη δήλωνε η μορφή του , οι μαστοί ,το λείο του προσώπου, τα μαλλιά, η όλη διαμόρφωση του ορατού σώματος, η κίνηση και το ξεδίπλωμα. Η γυναίκα έλαμπε από νεανικότητα’ τα μαλλιά της ήταν πολύ μαύρα, το ον είχε λευκότατο πρόσωπο, έξοχη μύτη, χέρια με καλλίγραμμα δάκτυλα, χαριτωμένα χείλη. Τα στήθη της ήταν σφριγηλά και στην εμφάνιση η θηλή έμοιαζε να είχε μόλις κάπως ωριμάσει. Τα ύδατα όμως δεν επέτρεπαν να παρατηρήσει κανείς τα γεννητικά όργανα της γυναίκας, αποκρύπτοντας τα μυστήρια του κρεβατιού από τους θεατές, σαν από κάποιους που δεν είχαν μυηθεί τα απόρρητα. Έτσι, τα μάτια των παρευρισκόμενων αξιωματούχων και του διοικητή ευφράνθηκαν μέχρι τη δύση του ηλίου. Όταν όμως έδυσε ο ήλιος, οι οπτασίες καταδύθηκαν στα αρχέγονα βάθη των υδάτων, έχοντας οργανώσει την εμφάνισή τους με απουσία λόγων’ παρουσίασαν δηλαδή στους θαυμαστές τους την ιστορία σε άφθογγη σιωπή."


ΙΣΤΟΡΙΑ.ΘΕΟΦΥΛΑΚΤΟΣ ΣΙΜΟΚΑΤΤΗΣ, εκδόσεις Κανάκη

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου