Σάββατο, 20 Ιουνίου 2015

Μια νύχτα τρόμου στη Βασιλεύουσα. Δεκέμβριος 557.

Μια νύχτα τρόμου στη Βασιλεύουσα. Δεκέμβριος 557. 
Σεισμοί,βροντές,κρύο,χιόνι,ομίχλη,πλήθος κόσμου.

''Τότε, λοιπόν, γύρω στα μεσάνυχτα και ενώ οι πολίτες κοιμόνταν και ησύχαζαν, ήλθε ξαφνικά η συμφορά και τα πάντα άρχισαν να τραντάζονται από τα θεμέλιά τους. Και οι δονήσεις ξεκίνησαν με μεγάλη βιαιότητα, αλλά συνέχισαν να διαδέχονται η μία την άλλη με αυξανόμενη ένταση, σαν να περνούσε το φοβερό φαινόμενο από φάση μεγάλης έντασης σε φάση παροξυσμού. Έτσι, λοιπόν, όλοι ξύπνησαν και η πόλη γέμισε από φωνές και θρήνους από παντού, καθώς όλοι αυτομάτως άρχισαν να επικαλούνται τον Θεό με τα συνηθισμένα λόγια. Επιπλέον, κάποιος καταχθόνιος και βαρύς ήχος, σαν υπόγεια βροντή που έβγαινε από τα έγκατα της γης, συνόδευε τις δονήσεις και διπλασίαζε τον τρόμο.
 Η ατμόσφαιρα, επίσης σκοτείνιαζε από ομίχλη σαν καπνό, η οποία, αγνοώ από πού, ξεχυνόταν και έκανε τα πάντα ζοφερά και θαμπά. Οι άνθρωποι, υπακούοντας από το φόβο σε παράλογες και πρόχειρες αποφάσεις, έβγαιναν από τα οικήματα. Και αμέσως πλήθη πλημμύριζαν τους δρόμους και τα στενά, σαν να ήταν αδύνατον εκεί, αν τυχαίνει να σκοτωθούν. Διότι δεν υπάρχει τμήμα της πόλεως, όπου τα οικοδομήματα να μην είναι συνεχή και κολλημένα το ένα δίπλα στο άλλο, και είναι πολύ σπάνιο να βρεθεί κάποιος ακάλυπτος χώρος, ανοικτός, ελεύθερος από παντού και χωρίς κάποιο κτίσμα πάνω του. Όμως, τα πλήθη, υψώνοντας το βλέμμα τους για να κοιτάξουν όπως μπορούσαν στον ουρανό και να ικετεύουν τον Θεό, ένιωθαν να υποχωρεί κάπως ο τρόμος και η ταραχή από την ψυχή τους. Και μολονότι τους μούσκευε το χιόνι που έπεφτε απαλά και τους πίεζε το κρύο, οι περισσότεροι αρνούνταν να μπουν κάτω από τη στέγη, εκτός από εκείνους που κατέφευγαν στους ιερούς ναούς και έμειναν εκεί γονατιστοί. Πολλές γυναίκες, όχι μόνο από τα χαμηλότερα κοινωνικά στρώματα, αλλά και αρκετές από την καλή κοινωνία , έτρεχαν και αναμιγνύουν με τους άνδρες’ κάθε τάξη και σεβασμός, οι διακρίσεις με βάση τα αξιώματα και ό,τι σχετικό με αυτά δίνει υπεροχή και πλεονεκτήματα, τότε είχαν καταργηθεί και καταπατηθεί. Διότι οι δούλοι περιφρονούσαν τους κυρίους τους και αδιαφορώντας για τις διαταγές, συγκεντρώνονταν στους ναούς, επειδή μέσα τους επικρατούσε ο μεγαλύτερος φόβος’ οι κατώτεροι στην ιεραρχία εξισώνονταν με τους ανθρώπους της εξουσίας, μια και  κίνδυνος ήταν κοινός και όλοι αδιακρίτως θεωρούσαν ότι σύντομα θα πέθαιναν. Στη διάρκεια εκείνης της νύχτας κατάρρευσαν αμέτρητα σπίτια, ιδιαίτερα στο Ρήγιον, λιμάνι της Κωνσταντινούπολης, και συνέβησαν πολλά απίστευτα γεγονότα. Αλλού οι οροφές, ξύλινες ή πέτρινες, άνοιξαν στα δύο και διαχωρίστηκαν, ώστε να φαίνεται από τα μέσα τους ο ουρανός και τα αστέρια ,όπως στο ύπαιθρο, και κατόπιν ξαναγύρισαν στην προηγούμενη θέση τους. Αλλού κολώνες στημένες σε κάποιο ανώγειο δωμάτιο τινάχθηκαν από τη βία της δονήσεως και περνώντας πάνω από τα γειτονικά σπίτια, έπεσαν από τον ουρανό σαν να είχαν εκσφενδονισθεί σε πιο απομακρυσμένες οικοδομές και συνέτριψαν τα πάντα. Αλλού συνέβαιναν άλλα ακόμη πιο φρικτά, που όμως έγιναν πολλές φορές στο παρελθόν και δεν θα πάψουν να γίνονται στο μέλλον, όσο υπάρχει η γη και οι ιδιοτροπίες της φύσεως.''


ΙΣΤΟΡΙΑΙ.ΑΓΑΘΙΟΥ ΣΧΟΛΑΣΤΙΚΟΥ,εκδόσεις Κανάκη

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου